Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

Ο Μαρμαρένιος Θρόνος


ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 18 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2013

Μια φορά, στην ανατολική καστρόπορτα μιας τρανής πολιτείας ήταν ένας μαρμαρένιος θρόνος·

στο θρόνο αυτόν κάθησαν χίλιοι βασιλιάδες τυφλοί στο δεξό μάτι΄

χίλιοι βασιλιάδες τυφλοί στο ζερβό μάτι΄

χίλιοι βασιλιάδες που έβλεπαν και με τα δυό τους μάτια - όλοι φώναζαν το Θεό να προβάλει να τον δούνε΄

μα όλοι κατέβηκαν στο μνήμα, χωρίς να τον δουν.
Και ήρθε, σαν έφυγαν οι βασιλιάδες, ένας φτωχός άνθρωπος, ξυπόλητος και πεινασμένος, και κάθισε:

«Θεέ μου» μουρμούρισε, « τα μάτια του ανθρώπου δεν αντέχουν να αντικρίσουν τον ήλιο, τυφλώνεται'

πως να μπορέσουν το λοιπόν να αντικρίσουν εσένα, Παντοδύναμε;

Λυπήσου, Κύριε, γλύκανε τη δύναμή σου, χαμήλωσε τη λάμψη σου, για να μπορέσω κι εγώ ο φτωχός και ανάπηρος να σε δω! »

Και τότε άκου! γίνηκε ο Θεός ένα κομμάτι ψωμί, μια κούπα δροσερό νερό, ένα ρούχο ζεστό, μια καλύβα΄

και μια γυναίκα μπροστά απ' την καλύβα που βύζαινε ένα μωρό.

Και ο φτωχός άπλωσε τις αγκάλες, χαμογέλασε ευτυχισμένος:

«Ευχαριστώ σε, Κύριε», μουρμούρισε΄

«ταπεινώθηκες για το χατήρι μου, γίνηκες ψωμί, νερό, ρούχο ζεστό, γυναίκα και γιος μου, για να σε δω'

και σε είδα'

σκύβω και προσκυνώ το πολυπρόσωπό σου πρόσωπο, το αγαπημένο! »

Νίκος Καζαντζάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.